BĂNIŞÓR1, bănişori, s.m. diminutiv al lui ban1. – Ban1 + suf. -işor.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
BĂNIŞÓR2, bănişori, s.m. Boier subaltern al banului2. – Ban2 + suf. -işor.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
bănişór (bănuţ, boier) s. m., pl. bănişóri
(Dicţionar ortografic al limbii române)
Sinonime:
BĂNIŞÓR s. bănuţ.
(Dicţionar de sinonime)
BĂNIŞÓR s. v. cărbune.
(Dicţionar de sinonime)
BĂNIŞÓRI s. pl. v. clopoţei.
(Dicţionar de sinonime)
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
BĂNIŞÓR2, bănişori, s.m. Boier subaltern al banului2. – Ban2 + suf. -işor.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
(Dicţionar ortografic al limbii române)
Sinonime:
BĂNIŞÓR s. bănuţ.
(Dicţionar de sinonime)
BĂNIŞÓR s. v. cărbune.
(Dicţionar de sinonime)
BĂNIŞÓRI s. pl. v. clopoţei.
(Dicţionar de sinonime)