eforat
EFORÁT, eforate, s.n. Colegiu din Sparta antică alcătuit din cinci efori (2); funcţie sau instituţie reprezentată de acest colegiu. – Din fr. éphorat.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
EFORÁT s.n. Demnitatea de efor; colegiul eforilor; eforie (1) [în DN]. [< fr. éphorat].
(Dicţionar de neologisme)
EFORÁT s. n. demnitatea de efor: colegiul eforilor; eforie (1). (< fr. éphorat)
(Marele dicţionar de neologisme)
eforát s. n., pl. eforáte
(Dicţionar ortografic al limbii române)
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
EFORÁT s.n. Demnitatea de efor; colegiul eforilor; eforie (1) [în DN]. [< fr. éphorat].
(Dicţionar de neologisme)
(Marele dicţionar de neologisme)
eforát s. n., pl. eforáte
(Dicţionar ortografic al limbii române)