ofițeroi
OFIŢERÓI, ofiţeroi, s.m. (Depr.) Augmentativ al lui ofiţer (I 1). – Ofiţer + suf. -oi.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
ofiţerói s. m., pl. ofiţerói, art. ofiţeróii
(Dicţionar ortografic al limbii române)
(Dicţionarul explicativ al limbii române)
ofiţerói s. m., pl. ofiţerói, art. ofiţeróii
(Dicţionar ortografic al limbii române)