ofiolatru

OFIOLÁTRU, -Ă, ofiolatri, -e, s.m. şi f. Adorator al şerpilor. [Pr.: -fi-o-] – Din fr. ophiolâtre.
(Dicţionarul explicativ al limbii române)

OFIOLÁTRU, -Ă s.m. şi f. Adorator al şerpilor. [Pron. -fi-o-. / < fr. ophiolâtre].
(Dicţionar de neologisme)

OFIOLÁTRU, -Ă s. m. f. adorator al şerpilor. (< fr. ophiolâtre)
(Marele dicţionar de neologisme)

ofiolátru s. m. (sil. -fi-o-, -tru), art. ofiolátrul; pl. ofiolátri, art. ofiolátrii
(Dicţionar ortografic al limbii române)